Thai Sda Hymns
เพลงสวด 62 แกะน้อยหลงหาย 1.มีแกะเก้าสิบเก้าตัวอยู่ในคอก
ภายนอกมืดมิดพายุพัดใหญ่
เมื่อผู้เลี้ยงนับแกะแล้วจึงกล่าวว่า
แกะน้อยคงหลงหายข้าฯรับตามให้ได้
>_ผู้เลี้ยงเสี่ยงชีวาตามหาแม้ราตรี
ดึกดื่นทั่วคีรี หาได้มีความกลัว
เมื่อพบแล้วเข้าประคองดีใจร้องตะโกนทั่ว
แกะที่หายนั้นคือตัวฉัน
2.แม้พระบาทไร้กำลังพลังถอย
แขนมีรอยแผลหนามตำเลือดไหล
แม้หนทางนั้นชันมากยากเพียงไร
ดั้นด้นไปตามหาแกะน้อยที่หายนั้น
>_ผู้เลี้ยงเสี่ยงชีวาตามหาแม้ราตรี
ดึกดื่นทั่วคีรี หาได้มีความกลัว
เมื่อพบแล้วเข้าประคองดีใจร้องตะโกนทั่ว
แกะที่หายนั้นคือตัวฉัน
3.ในความมืดนั้นพลันได้ยินสำเนียง
เสียงแกะน้อยละห้อยโหยจวนตาย
ดีใจนักหนาท่านอ้าแขนออกรับ
รีบนำกลับคอกแกะน้อยพลอยรอดปลอดภัย
>_ผู้เลี้ยงเสี่ยงชีวาตามหาแม้ราตรี
ดึกดื่นทั่วคีรี หาได้มีความกลัว
เมื่อพบแล้วเข้าประคองดีใจร้องตะโกนทั่ว
แกะที่หายนั้นคือตัวฉัน
1.มีแกะเก้าสิบเก้าตัวอยู่ในคอก
ภายนอกมืดมิดพายุพัดใหญ่
เมื่อผู้เลี้ยงนับแกะแล้วจึงกล่าวว่า
แกะน้อยคงหลงหายข้าฯรับตามให้ได้
>_ผู้เลี้ยงเสี่ยงชีวาตามหาแม้ราตรี
ดึกดื่นทั่วคีรี หาได้มีความกลัว
เมื่อพบแล้วเข้าประคองดีใจร้องตะโกนทั่ว
แกะที่หายนั้นคือตัวฉัน
2.แม้พระบาทไร้กำลังพลังถอย
แขนมีรอยแผลหนามตำเลือดไหล
แม้หนทางนั้นชันมากยากเพียงไร
ดั้นด้นไปตามหาแกะน้อยที่หายนั้น
>_ผู้เลี้ยงเสี่ยงชีวาตามหาแม้ราตรี
ดึกดื่นทั่วคีรี หาได้มีความกลัว
เมื่อพบแล้วเข้าประคองดีใจร้องตะโกนทั่ว
แกะที่หายนั้นคือตัวฉัน
3.ในความมืดนั้นพลันได้ยินสำเนียง
เสียงแกะน้อยละห้อยโหยจวนตาย
ดีใจนักหนาท่านอ้าแขนออกรับ
รีบนำกลับคอกแกะน้อยพลอยรอดปลอดภัย
>_ผู้เลี้ยงเสี่ยงชีวาตามหาแม้ราตรี
ดึกดื่นทั่วคีรี หาได้มีความกลัว
เมื่อพบแล้วเข้าประคองดีใจร้องตะโกนทั่ว
แกะที่หายนั้นคือตัวฉัน