Thai Sda Hymns
เพลงสวด 103 จงแบกกางเขนเดินตามเรามา 1.วันหนึ่งข้าฯดำเนินเพลิดเพลินตามมรรคา
มีผู้แปลกหน้าข้าฯเห็นเดินไป
ท่านมีภาระหนักสุดจักทนแบกไว้
ข้าฯเห็นแน่ไซร้ท่านแบกกางเขน
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
2.ข้าฯร้องเรียกโอ้พระเยซูผู้เป็นเจ้า
ไฉนเล่าพระหัตถ์มีรอยแผล
ข้าฯก้มจูบลูบรอยอันน่าอายท้อแท้
เป็นรอยแผลพระทรงรับเพื่อข้าฯ
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
3.โอ้พระให้ข้าฯรับแบกกางเขนพระองค์
พระท่านจึงทรงให้ข้าฯได้เห็น
เป็นกางเขนอันข้าฯลืมที่ริมมรรคา
เป็นอันที่ข้าฯกลัวมาแสนนาน
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
4.ข้าฯจะแบกกางเขนกว่าได้เห็นมงกุฎ
มรรคาคงสิ้นสุดในไม่ช้า
พระองค์เช็ดน้ำตาแล้วข้าฯจักสำราญ
มีสุขชื่นบานร่วมกับสหาย
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
1.วันหนึ่งข้าฯดำเนินเพลิดเพลินตามมรรคา
มีผู้แปลกหน้าข้าฯเห็นเดินไป
ท่านมีภาระหนักสุดจักทนแบกไว้
ข้าฯเห็นแน่ไซร้ท่านแบกกางเขน
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
2.ข้าฯร้องเรียกโอ้พระเยซูผู้เป็นเจ้า
ไฉนเล่าพระหัตถ์มีรอยแผล
ข้าฯก้มจูบลูบรอยอันน่าอายท้อแท้
เป็นรอยแผลพระทรงรับเพื่อข้าฯ
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
3.โอ้พระให้ข้าฯรับแบกกางเขนพระองค์
พระท่านจึงทรงให้ข้าฯได้เห็น
เป็นกางเขนอันข้าฯลืมที่ริมมรรคา
เป็นอันที่ข้าฯกลัวมาแสนนาน
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ
4.ข้าฯจะแบกกางเขนกว่าได้เห็นมงกุฎ
มรรคาคงสิ้นสุดในไม่ช้า
พระองค์เช็ดน้ำตาแล้วข้าฯจักสำราญ
มีสุขชื่นบานร่วมกับสหาย
>_ข้าได้ยินพระเยซูตรัสเชิญ
“จงแบกกางเขนเดินตามเรามา”
ข้าฯจะแบกกางเขนที่เบาอย่างไรได้
เมื่อพระวายชนม์เพื่อข้าฯ